این مطلب رو تو یه ebook خوندم خیلی خوشم اومد. از گابریل گارسیا مارکز هست.

1)دوستت دارم نه به خاطر شخصیت تو بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم.

2)هیچ کس لیاقت اشک های تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.

3)اگر کسی تو را آنگونه که میخواهی دوست ندارد به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

4)دوست واقعی کسی است که دست های تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

5)بدترین شکل دلتنگی برای آن کسی است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید.

6)هرگز لبخند را ترک نکن.حتی وقتی ناراحتی.چون هرکس ممکن است عاشق لبخند تو شود.

7)تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.

8)هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند  نگذران.

9)شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نا مناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را.به این ترتیب وقتی او را یافتی بهتر می توانی شکرگزار باشی.

10)به چیزی که گذشت غم مخور به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن.

11)همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند.با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش به کسی که تو را آزرده دوباره اعتماد نکنی.

12)خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی قبل از آنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد.

13)زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار بهترین چیزها در زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری.

حماسه تاریخی، عاشقانه و آموزنده ویس و رامین به دوره شاهنشاهی و امپراتوری پارتیان در قرن اول پس از میلاد باز میگردد.فخر الدین اسعد گرگانی از این مضمون برای سروده های خویش بهره گرفته است.چارچوب این جریان از خصومت دو خاندان بزرگ پارتی یکی از شرق و دیگری از غرب است.یکی از طرفین درگیر خاندان قران یا همان خاندان اشرافی کارن بوده است. طرف مقابل موبد منیکان پادشاه مرو که جزی ازخراسان بزرگ بوده است. ماجرا از آنجا آغاز می شود که پادشاه میانسال مرو به ( شهرو) ملکه زیبا و پری چهره ی "ماه آباد" یا همان مهاباد امروزی ابراز علاقه می نماید. شهرو به پادشاه مرو توضیح می دهد که متاهل و دارای یک فرزند پسر به نام "ویرو" می باشد. اما ناگزیر می شود به دلیل داشتن روابط دوستانه با خاندان بزرگ و قدرتمند قول بدهد که اگر روزی صاحب دختری شد او را به همسری پادشاه مرو بیاورد. شهرو از این رو با این امر موافقت کرد زیرا هرگز نمی اندیشید که فرزند دیگری بدنیا بیاورد. اما از قضای روزگار چنین نشد و وی صاحب دختری شد.پس شهرو نام دخترک را ویس گذاشت.       ولی بلافاصله ویس را به دایه ای سپرده تا او را با کودک دیگری که تحت آموزش بزرگان کشور بود دوره های علمی و مهم آن روزگار را ببیند. کودک دوم کسی نبود جز رامین برادر پادشاه مرو.

یا رب دل پاک و جان آگاهم ده                 آه شب و گریه سحرگاهم ده

تصمیمات خدا مرموزند،اما همواره به نفع ما هستند